Toeristenbureau Pays d'Uzès

 

Geschiedenis van Uzès

De eerste sporen van bewoning in Uzès bevinden zich aan de oever van de Alzon, voornamelijk rondom de bron van de Eure. Vervolgens werd er een burcht, in de 5e eeuw bekend onder de naam Ucetia, gevestigd op de top van de heuvel. In het jaar 50 na Christus besluiten de Romeinen de bron van de Eure voor zich te winnen om de stad Nîmes van water te voorzien. Ze bouwen een aquaduct met een lengte van 50 km waarvan het meesterstuk de Pont du Gard is. Deze overbrugt de Gardon.

Uzès, de stad van de bisschoppen

Uzès was het centrum van een Bisdom van de 5e eeuw tot de Revolutie. De Bisschoppen van Uzès, zeer machtig, hebben het recht om munten te slaan, recht te spreken en ze kopen zelfs, in de 13e eeuw, een deel van de heerlijkheid van Uzès. De rivaliteit tussen de heren van Uzès en de Bisschoppen is constant en vertaalt zich in talloze conflicten en processen. In de 18e eeuw hoort het bisdom van Uzès bij de uitgebreidste van de Languedoc (193 parochies).

Een Sint en een Paus

St. Firmin, vierde Bisschop van Uzès, werd vereerd om de wonderen die hij had verricht tegen de pest, die plaag van de middeleeuwen. Zijn relikwieën bevinden zich nog altijd in de Kathedraal Saint Théodorit. Wat Guillaume de Grimoard du Roure betreft, de toekomstige Paus Urbanus V, hij deed in de 14e eeuw de dienst in het bisdom Uzès.

Uzès: eerste Hertogdom met pairschap van Frankrijk

Het bestaan van de heren van Uzès wordt bevestigd in een handvest van 1088. Twee eeuwen later (in 1229) wordt de Languedoc onder het bestuur gebracht van de Kroon van Frankrijk en de heren van Uzès schitteren in verschillende oorlogen. Hun trouw aan de kroon bezorgt ze het burggraafschap, daarna worden ze graven en tot slot hertogen. In 1632 komt de laatste Hertog van Montmorency, dan Eerste Hertog van Frankrijk, in opstand tegen de Koning. Hij wordt onthoofd en de titel valt dus, door anciënniteit, ten deel aan de Hertog van Uzès. De familie van Uzès bezit het kasteel in het stadscentrum waar ze al meer dan duizend jaar lang regelmatig verblijven.

Eerste Hertogdom met pairschap van Frankrijk

De Hertogen van Uzès bezetten door deze titel de eerste rij na de prinsen van den bloede. Gedurende meerdere eeuwen hadden ze talloze rechten in handen tijdens ceremoniën aan het hof: als ridder van eer van de koningin-moeder droegen ze de eerbewijzen (scepter en kroon) tijdens kroningen of ze spraken de rituele zin "De Koning is dood, leve de Koning" tijdens uitvaarten. Ze hadden ook de plicht hun zwaard ten dienste van de Koning te stellen. Zo werden er eenentwintig Hertogen van Uzès gedood of raakten gewond op het strijdveld.

 

Uzès: een sterke hugenotenplek

In het midden van de 16e eeuw worden veel inwoners van Uzès calvinisten en de stad wordt dan de vijfde protestantse stad van het koninkrijk. De godsdienstoorlogen zorgen voor verwoesting van alle kerken en de tempel die Uzès telde. De herroeping van het Edict van Nantes in 1685 heeft het vertrek van vele inwoners van Uzès naar protestante landen in Europa of hun koloniën tot gevolg. De "pas bekeerden", verwijderd van overheidsfuncties, verrijken zich in de handel.

Van de Revolutie tot de industriële revolutie

Vanaf de 15e eeuw fabriceerde Uzès serges van wol en lakens, en later kousen en tenslotte zijde. De ziekte van de moerbeiboom nam de textielactiviteit weg uit de stad. Tot dan toe gaf deze tot 2.000 mensen werk. Deze neergang had de achteruitgang van de stad tot gevolg, zelfs al waren er activiteiten zoals pottenbakkerskunst of de fabricage van zoethout die zich ontwikkelden aan het eind van de 19e eeuw.

Uzès nu

De 20e eeuw is die van de wedergeboorte van de stad. Het stadscentrum wordt in 1965 geklasseerd als beschermde sector, onder de drang van André Malraux. Er begint dan een periode van restauratie van het belangrijke erfgoed van de stad. In het begin van deze 21e eeuw is Uzès meer dan ooit een kleine hoofdstad met grote faam die in december 2008 werd geklasseerd als "Stad van Kunst en Geschiedenis".

Uzès aujourd'hui

Le XXe siècle est celui de la renaissance de la ville. Son centre-ville est classé secteur sauvegardé en 1965, sous l'impulsion d'André Malraux. Commence alors une période de restauration de l'important patrimoine de la cité. Au début de ce XXIe siècle, Uzès est plus que jamais une petite capitale au grand renom, classée en décembre 2008 « ville d'Art et d'Histoire ».